باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است  /  شمشاد خانه پرور ما از که کمتر است

یک قصه بیش نیست غم عشق وین عجب /  کز هر زبان که می‌شنوم نامکرر است

فرق است از آب خضر که ظلمات جای او است  /  تا آب ما که منبعش الله اکبر است